De bronzen van Jan Fabre

Enfant terrible Jan Fabre (°1958) kent iedereen wel ergens van:  de vroege tekeningen en sculpturen in Bic-art(verwijzend naar het blauwe uur tussen nacht en zonsopgang), de zuilen die met ham bekleed werden in Gent, de grafstenen bij de Verbeke Foundation, de insectentekeningen en sculpturen van kevers (de Totem in Leuven, Heaven of Delight in het koninklijk paleis te Brussel), de performances met katten, …. Je moet geen rocket science studeren om te begrijpen dat hij een origineel en multidisciplinair kunstenaar is. Fabre vertrekt consequent van de kunsthistorische traditie, maar slaagt er op één of andere manier altijd in om ophef te veroorzaken met zijn werk. En een flinke buzz te creëren…Handig! Maar zijn werken hebben los daarvan toch iets waardoor je aandacht vastgehouden wordt.

Els Roelandt schreef over hem in de catalogus van S.M.A.K. in 1997 :«Leo Copers, Jan Fabre en Patrick Van Caeckenbergh creëren een imaginaire wereld. Zij zijn samen met Wim Delvoye de sprookjesschrijvers van de actuele kunst in België, met een haast kinderlijke lichtheid en met de grootste openheid vertellen zij het moeilijke verhaal van deze wereld… Jan Fabre is de man die de wolken meet, hij tast het sublieme af en in confrontatie ermee omschrijft hij de nietigheid.»

Daarmee verwijst ze naar het prachtige bronzen standbeeld dat bovenop het dak van het S.M.A.K. staat. Ik nam er vroeger al een foto van.

de man die de wolken meet SMAK, Gent

De man die de wolken meet S.M.A.K., Gent

Maar onlangs waren we in Rumst. Daar zagen we onverwachts nog werk van Fabre. Dus tijd voor een paar foto’s en een heel kort blogberichtje.

In de voortuin van het restaurant De Pastorale, in de Laarstraat te Reet, ontdek je deze minder bekende bronzen sculptuur van Fabre : De man die huilt en lacht. Van een blikvanger op straat gesproken!

Als je door het parkje achter het restaurant wandelt, ontdek je bovendien nog een ander werk,  De astronaut die de zee dirigeert. Fabre maakte dit werk ter ere van Dirk Frimout, de eerste Belgische astronaut. Het beeld stond tijdens het kunstenfestival Beaufort 2006 op het dak van het Casino Kursaal in Oostende.

Maar niets overtreft de bronzen sculptuur die Jan Fabre voor de eerste Triënnale moderne kunst in Nieuwpoort creëerde, Searching for Utopia .  Vastberaden en tegelijkertijd dromerig lijkt de ruiter de zee in te rijden, recht naar het eiland Utopia, uit Thomas More’s befaamde boek. Dapper, naïef of dom?

N.B. In 2016 zal het precies 500 jaar geleden zijn dat de Utopia van Thomas More in druk ging. En daar zat onze Belgische Dirk Martens voor iets tussen. In Leuven wordt dit volgend jaar stadsbreed gevierd.

Na de Triënnale kocht de stad Nieuwpoort deze sculptuur van Fabre aan. Op dit moment wordt het beeld echter gerestaureerd. Ik hoorde dat het pas tegen 2017 opnieuw zou opgesteld worden. Op een andere plek echter, nabij het cultureel centrum Ysara, aan de havengeul. Lijkt me wat jammer.

Maar ondertussen zijn er nog genoeg andere creaties van Fabre te bewonderen. En hij slaagt er beslist in om zijn werk in de kijker te zetten. : )

fabre_depastorale-(14web)

 

 

Advertenties

Jouw reactie?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s